Sopronkövesd

Vanmorgen zat Lizzy om half 7 al weer klaar met koffie en thee, wat een hartelijkheid toch! Buiten was het een stuk minder en keek ik naar de dreigende wolken. Wel of geen regenjas mee, dat was de vraag. Soms kan je beter doen wat je wilt dat gaat gebeuren, maar in dit geval zag het er naar uit dat we ons maar beter op het onvermijdelijke konden voorbereiden.....Nadat we Lizzy en haar vader hadden bedankt voor de gastvrijheid, de echte handdoek, en het lekkere bedje liepen we om half 8 buiten. De route was het eerste stuk niet speciaal en toen we na een paar uur in een klein plaatsje aankwamen, gingen we op zoek naar ontbijt. Lizzy en haar vader deden niet aan ontbijt, dus rammelden onze buikjes. Eerst binnen gelopen bij een pension met frühstück, maar daar hadden ze geen eten meer voor ons. Wel zei de dame dat we het beste bij de burgemeester konden gaan eten, daar was het altijd lekker...... Wij nog een straatje om, en het klopte als een bus. Bij de burgemeester was het heerlijk! Eitjes, ham, brood en thee. Bovendien konden we daar ook schuilen voor de regen die inmiddels gestaag naar beneden kwam. Toen het wat lichter leek te worden maar weer op pad, en toen kwam het mooie stuk door het bos wat net afgestoft was door de regen, prachtig. Nog een stopje 4 km voor onze eindbestemming en begin van de middag stonden we bij de volgende burgemeester op de stoep. Jongelui stonden ons al op te wachten bij de school achter het gemeentehuis. We slapen vannacht in de gymzaal! Er stond een berg matrassen om het ons confortabel te maken, en samen hebben we een king size bed gemaakt. Gelukkig had ik op het laatste moment nog een shawl in mijn bagage gestopt, deze dient nu als onderlaken. Kussen zijn er niet, dus die zullen we maken van onze kleding, maar we kregen wel een dekentje. Om 7 uur komt de burgemeester ons nog een handje geven, de was is in het dorp in de machine gedaan en hangt aan een rekje buiten. Life is good.